“Ga met een groot vuur vol ijver beginnen aan dit verlossings- en vredeswerk en gij zult het wonder aanschouwen!” (1-4-1951) Het gebed en de beeltenis van de Vrouwe van alle Volkeren moet door groot en klein “verspreid worden in de wereld onder alle volkeren. Zij hebben allen het recht daarop.” (29-4-1951)
Al meer dan 50 jaar geleden zag de zieneres Ida Peerdeman in een visioen van duizenden sneeuwvlokken wat voor uitwerking deze actie heeft: “Zoals de sneeuwvlokken over de wereld heen dwarrelen en neervallen als een dikke laag op de bodem, zo zal het gebed met beeltenis zich verspreiden over de wereld en neervallen in de harten van alle volkeren.” (1-4-1951) “Deze actie is niet voor één land, deze actie is voor alle volkeren.” (11-10-1953)
Miljoenen bidprentjes, vertaald in meer dan 80 talen, zijn al over de hele wereld verspreid en in veel kerken en kapellen hangt een afbeelding van de Vrouwe van alle Volkeren. In veel landen zorgen gelovigen ervoor dat een ingelijste afbeelding van de Vrouwe van alle Volkeren voor een bepaalde tijd bij gezinnen, vrienden, gebedsgroepen, parochies en kloosters of in gevangenissen, scholen en verzorgingshuizen wordt ondergebracht. Wilt u een pelgrimerend schilderij begeleiden? Het gastgezin nodigt iedereen uit die wil komen om bij de pelgrimerende beeltenis te bidden, bv. de noveen van de Vrouwe van alle Volkeren of de rozenkrans in combinatie met het gebed van Amsterdam. Talrijke mensen in alle werelddelen bidden dagelijks het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren en mochten reeds ervaren hoe machtig haar voorspraak is.

Zoals de apostelen bij de wonderbaarlijke spijziging alleen maar de broden verdeelden, hoeven wij alleen maar het prentje te verspreiden en de Vrouwe zal de harten beroeren. “Gij zult merken, de verspreiding gaat als vanzelf.” (15-4-1951) “Ik geef u de verzekering dat de wereld veranderen zal.” (29-4-1951)
Deze concrete hulp van Maria hebben we immers allemaal nodig, want meestal is het uitdelen van het prentje een overwinning op onszelf. Het valt niet altijd mee om zomaar op vreemde mensen af te stappen, ze aan te spreken en ze dan ook nog iets religieus aan te bieden.
Een paar belangrijke, eenvoudige ‘gedragsregels’ kunnen ons daarbij misschien helpen. Voor ik iemand aanspreek en het prentje aanbied, kan ik bv. nog eens in stilte het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren bidden, om mijn woorden door de heilige Geest te laten ingeven. Ik kan ook mijn beschermengel vragen om contact te maken met de engel van de ander. Kies ook altijd een goed moment uit, dus liever niet voor het oog van een groot aantal ‘toeschouwers’ in de rij voor de kassa van de supermarkt of bij het instappen van de bus, met een chauffeur die haast heeft en veel mensen in de rij die nog minder tijd hebben. De aangesprokene kan dan vaak niet spontaan reageren, geneert zich met al dat ‘publiek’ dat toekijkt en zou wel eens kunnen weigeren. Het belangrijkst is dat u de persoon die u het prentje wilt geven altijd beleefd, liefdevol en met invoelingsvermogen benadert. U hoeft niet meteen van alles uit te gaan leggen. U kunt bv. kort en eenvoudig zeggen: “Wilt u misschien dit mooie Mariaprentje hebben, met een gebed om de heilige Geest? Het is een gebed voor de wereldvrede.” Als de ander aarzelt, dring het dan in geen geval op! Soms kunt u er misschien nog aan toevoegen “De bescherming van Maria hebben we immers allemaal nodig” of “We willen toch allemaal vrede”. Vaak ontspint zich echter een mooi gesprek over het christelijk geloof.
Als u prentjes in openbare gebouwen als kerken, ziekenhuizen of scholen wilt neerleggen, vraag dan eerst toestemming aan de priester of degene die verantwoordelijk is. In elk geval geldt voor iedereen die zich inzet: “Hebt gij angst? Ik help toch!” (15-4-1951) “Maria neemt de volle verantwoording hiervan.” (4-4-1954)
Download de Materiaallijst voor de actie van de Vrouwe van alle Volkeren.

In de boodschap van 31 mei 1955 zei de Vrouwe van alle Volkeren: “Begrijpt deze woorden goed als ik zeg: gij zult zorgen dat elk jaar om deze troon, bij deze beeltenis, de volkeren verzameld worden. Dat is de grote gunst, die Maria, Mirjam of de Vrouwe van alle Volkeren, aan de wereld schenken mag.“ Zo vond in 1997 - een jaar na de officiële erkenning van de titel – de eerste Internationale Gebedsdag ter ere van de Vrouwe van alle Volkeren plaats. Ongeveer 5.000 pelgrims uit velerlei landen namen hieraan deel. In de daaropvolgende jaren vonden er naast de internationale gebedsdagen in Amsterdam, ook nationale gebedsdagen en lokale gebedsbijeenkomsten plaats rondom de beeltenis van de Vrouwe van alle Volkeren.

Internationale agenda van de (lokale) gebedsdagen)

Het werd duidelijk dat de Vrouwe van alle Volkeren juist ook door de gebedsdagen de mensen op liefdevolle wijze tot haar Zoon, tot de sacramenten brengt. Velen besloten bv. na jaren weer te gaan biechten, mensen die zoekend waren vonden de weg naar de katholieke Kerk, jonge mannen en vrouwen besloten hun geestelijke roeping te volgen, velen vonden troost en zagen hun gebedsintenties verhoord.
In onze tijd, die onder terreur, agressiviteit en onenigheid lijdt, zijn de gebedsdagen van de Vrouwe van alle Volkeren (Archief openen) voor velen een teken van hoop geworden. Mensen van de meest uiteenlopende culturen en volken bidden als één familie bij de beeltenis van de Vrouwe van alle Volkeren, in de blijde wetenschap dat zij ons uit een tijdperk van verwording, rampen en oorlog een tijd van Genade, Verlossing en Vrede zal binnenleiden.